Ik ben nummer 501 – over gerechtigheid

Al een tijd doe ik een zoektocht naar wat het voor mij betekent om mijn werk als ondernemer meer in lijn te brengen met mijn passies. Ik noem het meestal Gresign 2.0. Die zoektocht doe ik niet alleen. Ontzettend leuk als jij mijn avontuur meemaakt door mee te lezen. En ik hoor natuurlijk graag wat je ervan vindt. In deze blog schrijf ik wat gedachten op bij één van mijn passies: gerechtigheid.

Mijn bewustzijn over gerechtigheid is op twee momenten in gang gezet. Een toespraak van Richard Stearns over gerechtigheid op een conferentie in 2012 raakte me. En vervolgens las ik zijn boek waarin mijn ogen opengingen voor de enorme hoeveelheid Bijbelse uitspraken over gerechtigheid. In een opwelling bestelde ik de ‘justice-bijbel’ waarin op bijna elke bladzijde teksten oranje gearceerd zijn die gaan over armoede en gerechtigheid. Wat later ben ik op de Goot 500 geweest. Een evenement waarin voor de verandering eens niet de rijken en beroemden centraal stonden, maar een lijst van 500 rechtbrengers. De verhalen van die dag inspireerden om zelf ook in actie te komen: hoe kun jij rechtbrenger zijn? En dat was ook het verlangen wat toen geboren werd: ik wil graag nummer 501 zijn. Een felgele koffiebeker herinnert me er dagelijks aan.

Je mag best weten dat mijn poging om mijn passie voor gerechtigheid – en met name wat ik daar dan precies mee bedoel – onder woorden te brengen, best wel wat tijd en moeite heeft gekost. Het zal er wel iets mee te maken hebben dat gerechtigheid voor mij vooral een hele praktische kant heeft: het moet gebeuren. Je kunt er veel over praten, lezen of schrijven, maar gerechtigheid moet je doen. Op veel mooie woorden wordt het clichématig toegepast, maar bij gerechtigheid past het heel mooi: ‘gerechtigheid is een werkwoord’.

Gerechtigheid heeft een hele harde kant. Men definieert gerechtigheid vaak ook als ‘eerlijk’ of in termen van een ‘rechtvaardig oordeel’. Gerechtigheid is dat mensen krijgen wat ze verdienen. Als slechte mensen straf krijgen is dat gerechtigheid. Gerechtigheid als je ‘verdiende loon’, als een wettelijke consequentie. Een meer zachte kant klinkt door in ‘sociale gerechtigheid‘. Hier is nog steeds het principe werkzaam dat mensen moeten krijgen waar ze recht op hebben, maar hier zit een positieve, medemenselijke drive achter: laten we het de mensen gaan geven, want ze zijn ‘mede-mens’. Gerechtigheid als het eerlijk verdelen van welvaart, kansen en voorrechten. Eten voor wie geen eten heeft, drinken voor wie dorst heeft, kleding voor wie naakt zijn, een warm welkom voor vreemdelingen en bezoek aan gevangen en zieken. Zorg voor armen en aandacht voor mensen in de marge. (bron)

Zo praktisch kan gerechtigheid worden. En dat is goed, want bij grote verhalen over gerechtigheid haken mensen vaak af. Het is een ware kunst om gerechtigheid concreet en aanwijsbaar maken. Regelmatig ben ik in afgelopen jaren bezig geweest met de vraag wat gerechtigheid betekent in mijn omgeving. Het is gemakkelijk om te beginnen met wat er aan schort. Een poging om onrecht in Amstelveen te formuleren bracht me bij de trage opname van statushouders, hoge inbraakcijfers en discriminatie. Maar is gerechtigheid dan hetzelfde als het oplossen van een lokale lijst van verbeterpunten? Dus weg met de overlast van Schiphol voor Amstelveners en het recht heeft gezegevierd? Of we bedenken betere zorg voor kwetsbare groepen en kunnen vervolgens proosten op gerechtigheid?

Voor een goed begrip van gerechtigheid wil ik er tenminste nog drie dingen aan toevoegen:

  • Voor mij heeft gerechtigheid alles te maken met genade. In de wereld definiëren we gerechtigheid als eerlijk, maar genade is helemaal niet eerlijk. Als gerechtigheid het krijgen is van wat je hebt verdiend, dan is genade krijgen wat je niet hebt verdiend. Ik geloof dat God in Jezus mensen redt, ze ‘rechtvaardigt’. Dus ben ik een rechtvaardige. Dat is genade, want mijn onrecht is groot. Gods gerechtigheid bestaat erin dat zijn liefde helemaal niet eerlijk is, maar schandalig overvloedig, zonder maat. Zonder eisen vooraf. En dat vind ik gaaf! Die ‘genadige gerechtigheid’ die ik ervaar, brengt in mij een existentiële, spirituele roeping naar boven. Als ik zoveel gerechtigheid ontvangen heb, dan moet en zal ik dat ook uitdelen. Wat ik heb is niet van mij, maar ik heb het gekregen.
  • Gerechtigheid is een kernwaarde in Gods nieuwe wereld. Daar wijd ik snel nog een andere blog aan, maar in het kort is Gods nieuwe wereld één groot reddingsplan. Geloven in God (en zijn nieuwe wereld) betekent niet dat we op een dag met z’n allen ontsnappen aan deze wereld en een enkeltje naar de hemel pakken. Integendeel, op een dag zal alles en iedereen vernieuwd worden: dan breekt Gods nieuwe wereld volmaakt aan op deze aarde. Hoe mysterieus dat misschien ook klinkt, het zet mijn leven in een groter perspectief. Waar ik me inzet voor gerechtigheid, is dat van eeuwigheidswaarde. Het draagt bij aan Gods nieuwe wereld. En waar het mij (of ons samen) nog niet zo lukt, geeft het hoop: op een dag zal het recht zegevieren. Op een manier die ik niet kan bedenken, maar waar de wereld zo heftig naar verlangt.
  • Sociale gerechtigheid komt soms niet verder dan telkens maar weer pleisters op de wonden plakken. Je kunt hongerigen voeden en dorstigen de dorst lessen maar toch nog steeds onrecht ontdekken. Wat ik bedoel is dat gerechtigheid juist ook gaat over patronen en structuren. In een interview zegt voornaam econoom Raj Patel dat het kapitalistische productie- en consumptiesysteem de wereld uit balans heeft gebracht. Denk aan ongelijkheid, moderne slavernij en klimaatverandering als gevolgen van die onbalans. Het roer moet om – en kan om. Ik wil onrecht niet als voldongen feit zien. Ik geloof dat we onrechtvaardige patronen kunnen doorbreken en structuren die onrecht in stand houden kunnen veranderen. Dan begint gerechtigheid dus in het klein, bij mezelf. Bij mijn consumptie en mijn keuzes daarin (fairtrade, biologische, ecologisch). Onderschat niet wat we samen kunnen bereiken wanneer we andere keuzes maken, wanneer we onze stem laten horen en roepen bij regeringen en bedrijven om economische en ecologische gerechtigheid.

Gerechtigheid; wat is het? Het is een heel verhaal geworden voor iemand die zegt dat het vooral te maken heeft met ‘doen’. Een containerbegrip als gerechtigheid is niet zo eenvoudig te vangen in een definitie. Toch wil ik dit verhaal afsluiten met een persoonlijke definitie.

‘Gerechtigheid is het zoeken naar het goede voor anderen door de aankoop van een biologische fairtrade banaan tot aan het veranderen van diepgewortelde, onrechtvaardige structuren. Niet vanuit zomaar optimisme, maar vanuit geloof, hoop en liefde.’

Ben jij een nummer 501? Hoe ben jij bezig met gerechtigheid? Zie je kansen om te ondernemen op dit thema?

Mijn passie – de start van een zoektocht naar Gresign 2.0

In de komende maanden wil ik ontdekken wat het voor mij betekent om mijn werk als ondernemer meer in lijn te brengen met mijn passies. Dat heb ik als doel geformuleerd in een eerdere blog. Ik noem het meestal Gresign 2.0. Mijn eerste stap was om iemand in armen te nemen die me hierin kan coachen. Dat was al een hele stap, want ik ben gewend dingen zelf uit te zoeken en dacht altijd dat je dan best ver komt. Maar het samen optrekken bevalt nu al heel goed. Ontzettend leuk als je mijn avontuur meemaakt door mee te lezen. En ik hoor natuurlijk graag wat je ervan vindt. Lees verder Mijn passie – de start van een zoektocht naar Gresign 2.0

Waar ik voor ga in 2016

Na vorig jaar 15 punten te hebben benoemd, ga ik er dit jaar geen 16 noemen. Dat zou te hoge verwachtingen scheppen voor volgende jaren. Het zijn ook geen standaard goede voornemens. Ik vind dat je sowieso gezond, goed en sportief moet leven. Het is me wel goed bevallen om aan het begin doelen te formuleren. Vorig jaar heb ik nl. mooie dingen meegemaakt. Sommige waren onvermijdelijk. Andere dingen heb ik doelbewust nagestreefd en met succes. Weer andere zaken zijn in progress of zijn er niet van gekomen. Lees verder Waar ik voor ga in 2016

Unexpected Christmas?

shkkerstWat hieronder volgt is mijn kersttoespraak op Kerstavond voor de Stadshartkerk. Ergens begin december liep ik in het Stadshart Amstelveen en viel de vroege kerstsfeer mij op en ook de bijzondere campagne ervoor. Een idee voor flyer en thema was snel geboren.

Al vroeg dit jaar verkeerde het winkelcentrum Stadshart Amstelveen in kerstsferen. Dé plek om te komen shoppen voor een ‘Unexpected Christmas’. Een onverwachte, verrassende Kerst. Daarvoor moet je in het Stadshart zijn. Ik neem aan dat het vooral om de inkopen gaat, daarom waren er ook extra koopavonden. En daarnaast een kerstlounge om tussen het winkelen door een rustmoment te pakken. Verder is er live sfeervolle kerstmuziek en kun je op de foto met de kerstbeer. Onverwacht? Ja. Maar de kerstige sfeer rondom kerst is natuurlijk niet nieuws…Elk jaar weer is het Kerst en het feest wordt groter en groter. Lees verder Unexpected Christmas?

Komst van vluchtelingen bespreken in plaatselijke gemeente? Leer van elkaar!

Al langer lees ik hoofdschuddend – en gisteren rondom de berichtgeving over Steenbergen weer – over bijeenkomsten in gemeenten die gaan over de komst van vluchtelingen. Er zijn bijeenkomsten bij die enorm uit de hand lopen. Burgemeester(s) die uitgejoeld worden, protesten in de zaal, geschreeuw, emotionele maar soms op misverstanden berustende betogen. Er zijn dus mensen die grote moeite hebben met de komst van vluchtelingen, maar los daarvan: waarom loopt het zo uit de hand? Of beter gezegd: waarom krijgen dit soort avonden de kans om uit de hand te lopen? Zoals ook getwitterd werd: ‘Niet alleen schandelijk hoe burgerhooligans zich in #Steenbergen misdragen, net zo erg hoe politici en ‘debatleider’ erbij staan te kijken.’ Lees verder Komst van vluchtelingen bespreken in plaatselijke gemeente? Leer van elkaar!

Deze foto moet mij veranderen

Het is een vreselijke foto die de vluchtelingencrisis in iedere huiskamer binnenbrengt. De Volkskrant kopte: ‘Deze foto moet Europa veranderen’. Het is de foto van de drie-jarige Aylan Kurdi uit Syrië die de oversteek niet heeft overleefd. Hij is één van de velen, maar juist deze foto maakt gigantisch veel los.
Ik was de laatste tijd wat sceptisch over fotografen en filmploegen die dan bij de kust de propvolle bootjes opwachtten om beelden te schieten. Van hulpverleners begreep ik ook dat de journalisten soms in de weg zaten. Ik kon me daar wel kwaad over maken. Maar deze foto (en ook anderen) helpt velen in te zien, nog meer dan eerst, dat dit een crisis is die niet langer mag duren. Het is wrang dat zulke beelden daarvoor nodig zijn, maar het zegt meer dan 1000 woorden. Dat we zien dat het hier echt om een humanitaire ramp gaat. Veel meer menselijkheid dan zo’n iconisch beeld van een drie-jarig jongetje kun je niet krijgen. En dus maakt de foto veel los bij mensen, in de politiek en media.

Wil je weten hoe de foto bij mij binnen kwam? Lees verder Deze foto moet mij veranderen

Van tegel- naar wallenkoning

Op nr. 2 van mijn bucketlist voor 2015 staat een Mudmasters loop van 18km. Sinds januari ben ik daarom druk bezig geweest met trainen, en ondertussen loop ik duurlopen van anderhalf uur en ben ik best tevreden daarmee. Ik gebruik de Looptijden-app en in de gebieden waar ik loop was ik regelmatig ‘tegelkoning‘. Je loopt dan de meeste kilometers in de lopende maand. Op 31 mei stond de loop – samen met broerlief, de aanstichter van dit alles – gepland. Is het gelukt? Lees verder Van tegel- naar wallenkoning

Waarom ik dit jaar geen bevrijdingsdag vier

Hoewel ik deze blog schrijf op kantoor waar ik een halve dag werk vandaag en het weer ook niet gaat meehelpen, is er ook een andere reden dat ik dit jaar nog niet echt in de feeststemming ben op 5 mei. De Volkskrant schreef ‘de verwarrendste vrije dag van het jaar’. Hoewel het artikel over een ander thema gaat (wel of geen verplichte vrije dag) deel ik het gevoel. Lees verder Waarom ik dit jaar geen bevrijdingsdag vier

Mijn eerste protest

Afgezien van wat huiselijk protest als tiener, een ingevulde klachtenkaart bij de Albert Heijn en het tekenen van online petities, heb ik nog nooit echt geprotesteerd. Vandaag wordt het dan mijn eerste keer. Ik doe vanavond mee aan #gaterug. Een protest waarmee wordt gezegd tegen het kabinet: ga nog eens terug en verzin dit keer een betere oplossing, want dat #bedbadbrood compromis was niet ok. Lees verder Mijn eerste protest